2016 Hyundai i20 1.0 T-GDi 100 Blue Go!

Vaste waarde tussen de gevestigde orde!

Na diverse generaties Pony, Excel en Accent zou je niet zeggen dat de huidige i20 een product van hetzelfde Hyundai is. Het is bewonderenswaardig hoe de Zuid-Koreanen zich in vier decennia hebben opgewerkt van een vreemde eend in de bijt tot plek bij de gevestigde orde. Twee jaar geleden is de i20 als vijfdeurs op de Autosalon van Parijs onthuld en inmiddels is er een driedeurs aan het gamma toegevoegd. Belangrijker is de komst van een kleine turbomotor die de atmosferische krachtbron moet doen vergeten. Deze test wijst uit of de Hyundai i20 1.0 T-GDi een goed alternatief is voor tegenstrevers als de Ford Fiesta en Opel Corsa.

Europa

Hyundai heeft de i20 niet alleen in Europa ontwikkeld, ook zijn geboortegrond is niet gelijk aan het land waar het merk zijn roots heeft. Onder leiding van ontwerper Casey Hyun is in het designcentrum in het Duitse Rüsselsheim ingezet op een moderne vormgeving, veel interieurruimte en veiligheid. De i20 wordt samen met zijn kleine broertje i10 gebouwd in Izmit, Turkije. Door de auto hier te produceren zijn de levertijden korter en is het eenvoudiger om een uitgebreider aanbod optiemogelijkheden te kunnen presenteren.

Fluidic Sculpture

Hyundai’s Fluidic Sculpture 2.0-designtaal is ook toegepast op de i20. Erg herkenbaar zijn hierbij de zwarte C-stijlen met als gevolgd een optisch zwevende dakpartij. De neus is gekroond met ver naar achteren doorgetrokken koplampen met daartussen de hexagonale grille. Al met al ziet de i20 er netjes uit, niet overdreven strak vormgegeven, maar het is ook geen afzichtelijk model. Je kunt er overal mee voor komen rijden. Voor het interieur geldt hetzelfde als voor het uiterlijk. Qua vormgeving is het dashboard rustig gehouden, dat komt de overzichtelijkheid ten goede. Ergonomisch klopt het geheel dan ook helemaal, je zult geen enkele knop op een vreemde plaats tegenkomen. De afwerking is voor het B-segment erg goed met een combinatie van zachte en hier en daar wat hardere materialen. Hyundai heeft flink zijn best gedaan op de overgang tussen alle panelen want de naden hiertussen zijn prachtig smal.

Voorin zit je op stevige, niet al te uitbundig steunende stoelen waar het best wat uurtjes op uit te houden is. Opvallend is de grote afstand waarin het stuur naar de bestuurder toegetrokken kan worden. Een fijne zitpositie instellen is een fluitje van een cent en ook de achterpassagiers zitten op een prima bank. Zij hebben aardig wat been- en hoofdruimte tot hun beschikking zo lang ze niet groter zijn dan 1,85 meter. De bagageruimte is net iets groter dan gemiddeld in deze klasse, ook hier heeft Hyundai het goed voor elkaar.

Nieuwe motoren

Geheel nieuw is de 1,0-liter driecilinder onder de motorkap. Dit aggregaat uit de Kappa II-familie heeft een dubbele bovenliggende nokkenas (DOHC), variabele kleptiming en een distributieriem. De testauto is voorzien van de 100 pk-versie met een handgeschakelde vijfbak, er is tevens een uitvoering met 20 pk en een verzet extra. Eerlijk is eerlijk, de testauto had nog geen 200 kilometer op de klok dus we hebben rustig aan gedaan. Desondanks ontpopt de driepitter zich ook dan als een fijne metgezel. Opvallend is het lage geluidsniveau bij vrijwel elk toerental, alleen boven de 4.000 toeren komt de kenmerkende roffel van een driecilinder tot je. De reactie op het gaspedaal was bij dit exemplaar wat loom, maar nogmaals: dat heeft ongetwijfeld met het inrijden te maken.

Hyundai claimt dat de maximale trekkracht van 172 Nm tussen de 1.500 en 4.000 toeren continu beschikbaar is en in combinatie met de (in sommige situaties wat te) lange overbrengingsverhoudingen kun je hier goed gebruik van maken. Met een beetje doortrekken weet de turbomotor de i20 goed op stoom te brengen. Sturen, schakelen, koppelen, met de i20 is het alsof je nooit in een andere auto gereden hebt. Als vanzelfsprekend rijd je weg met de auto en onderweg zal de bestuurder zich nergens aan storen. Het weggedrag is keurig neutraal, qua veercomfort weet de i20 zich prima tussen zijn soortgenoten te handhaven en de besturing blijft onder alle omstandigheden rustig reageren. Sprankelend is anders want sportieve gevoelens wekt de Hyundai niet op, de Ford Fiesta rijdt simpelweg een stuk strakker.

40 jaar

Vooral de nieuwe driecilinder is een echte aanwinst voor de i20. Daarnaast is het een auto die niemand voor het hoofd zal stoten, al krijg je er ook geen vlinders van in je buik. Op vrijwel alle punten scoort de auto net bovengemiddeld, iets wat Hyundai geen windeieren zal leggen. Naast de geteste vijfdeurs is er ook een driedeurs i20 Coupé en een dieselmotor met 75 pk. Geïnteresseerden kunnen kiezen uit een overzichtelijke hoeveelheid uitrustingsniveaus, zeven koetswerkkleuren en drie tinten voor het interieur. Conclusie: dit is waar de Zuid-Koreanen in 40 jaar naartoe hebben gewerkt, auto’s bouwen kunnen ze wel.

Tekst: Arno Lommers

Deze rijtest is mogelijk gemaakt door Hyundai-dealer Visscher in Gorinchem.

Technische gegevens:
Cilinderinhoud: 998 cc
Cilinders/Kleppen: 3/12
Max. vermogen: 100 pk bij 4.000 tpm
Max. koppel: 172 Nm bij 1.500 tpm
Acceleratie 0-100 km/h: 10,8 sec.
Topsnelheid: 186 km/h
Transmissie: handgeschakelde vijfbak
Gem. verbruik: 4,3 l/100 km (1:23,3)
Gewicht: 1.040 kg
Vanafprijs: € 14.748
Vanafprijs testauto: € 18.248

Plus
+ Ruim interieur
+ Soepele turbomotor
+ Goed afwerkingsniveau

Min
– Brede C-stijl beperkt zicht
– Geen sprankelend karakter
– Lange versnellingsbakverhoudingen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s